Storythai

Looktarnz up~

ก่อนอื่นขอบอกเลยว่า ห่างหายจากการอัพไดมานานมาก ไม่เคยเป็นเเบบนี้มาก่อน -*-

จนวันนี้ตาลต้องกลับมานั่งพิมอะไรเป็นเรื่องเป็นเรื่องเป็นราวอีกครั้ง

เเล้วเคาเตอร์เเบบนี้ คนเข้าขนาดนี้ ..

บอกตรงๆว่า "เกร็ง" ... ตอนที่พิมนี่ก้อนั่งจิกเท้าอยู่ T^T

เสียความเป้นตัวเองมาก มากจนบอกไม่ถูก

เเต่เอาเถอะนะ ตาลคิดว่าตาลอัพให้ปิ้กอ่าน

เเล้วก็ให้เพื่อนตาลอ่านก็เเล้วกัน

อย่างน้อยก้อมีเตง มีเเนท มีเเบมใช่ม้ะ

ที่อยากอ่านที่เค้าพิม T^T....

ตาลขอพูดเป็นเรื่องๆไปก็เเล้วกันน้ะค้ะ

มีเรื่องอยากจะพูดอยากจะบอกมากมายเลย

เรื่องเเรก ... เรื่องในไดอารี่นี่เเหละค่ะ

อื้มมม ตาลเองก็ไม่รู้จะบอกยังไงดีน้ะ

ปิ้กเองก้อเคยอัพเรื่องนี้ไปแล้วด้วย

เรื่องคอมเม้น หรือความที่ว่า "อิดฉาตาลวะ ตาลโชคดีจัง"

อะไรเเบบนี้อ่ะคะ มันมีผลกับความรู้สึกของตาลมากเลยน้ะ

ตอนที่ปิ้กอัพ ตาลอ่านเเล้วตาลก้อจะร้องไห้

บางทีการที่คุณๆได้อ่านเเต่สิ่งที่ปิ้กพิม มันก้อคงไม่เเปลกอะไร ที่จะเห็นอยู่เเค่ข้างเดียว

ว่าปิ้กรู้สึกกับตาลยังไง  ทำอะไรเพื่อตาลบ้าง

อย่างที่ตาลบอกน้ะ ว่าพอคนเริ่มรู้จักเรามากขึ้น เคาเตอร์เยอะขึ้น ทำให้ตาลเสียความเป็นตัวเองไป

ก็เลยไม่อยากจะอัพอะไรลงในนี้อีก

ตาลเองก้อคงจะโทดใครไม่ได้ใช่ม้ะ ว่าทำไมคนถึงเข้าใจ รู้ เห็น เเค่ว่าปิ้กดีกับตาลยังไง รักตาลเเค่ไหน

อันนี้ตาลคงไม่อยากจะพูดถึงมันเเล้ว

เเค่คนที่ตาลรักรู้ก้อพอ ว่าตาลทำอะไรให้เค้าบ้าง

ตาลรักเค้าเเค่ไหน คงไม่จำเป็นต้องบอกให้ทุกคนรู้หรอกมั้ง

เมื่อวานตาลก้อนั่งคิดมากหยุน้ะ

กะว่าจะปิดไดเเล้วอ่ะ ไม่ก้อใส่พาสให้บางคนเท่านั้นเข้ามาอ่าน

เพราะตาลอยากจะพูดอะไรมากมาย เเต่ไม่อยากอัพในนี้

ไม่ชอบให้ใครมาจับผิด หรือมาเปรียบเทียบ หรือมาพูดว่าปิ้กอัพดีกว่าน่าอ่านกว่า

เพราะทุกอย่างที่ตาลพูด ตาลบอก ตาลพูดไม่เก่งพิมไม่เก่ง

อยากจะอัพบ้าง อัพความรุ้สึกของตัวเองเก็บไว้บ้าง

กลายเป้นว่าต้องมานั่งเก็บกด เพราะกลัวอัพอะไรออกไปแล้วจะไม่ถูกใจ

เลยงงว่า เฮ๊ย นี่มันไดใครกันเเน่ ...

ตาลคิดมาก ก้อเล่าให้ปิ้กฟังเล่าให้เเนทฟัง

ว่าไอ้คำพูดที่ว่า "ตาลน่าอิดฉา ตาลงั้นตาลงี้ บลา บลา บลา " นี้น้ะ มันทำให้ตาลรุสึกเเบบไหน

เเต่ตาลก้อมานั่งคิดๆดูอีก ว่าทำไมอ่ะ ตาลอยากให้ปิ้กรู้ หรืออยากให้คนอื่นรู้?

ตาลเเคร์ปิ้ก หรือเเคร์ใคร ?

ตาลว่านะ สำหรับบตาลเเล้ว ขอเเค่คนที่ตาลรัก เเล้วก้อรักตาล

เข้าใจตาล เเค่นั้นก้อพอเเล้ว ตาลจะผลักคนอื่นให้หยุไกลตาลที่สุด

จะไม่ให้คำพูดของใครต้องมาทำให้ตาลรุสึกเเย่อีก

"เเค่ปิ้กรู้ก้อพอ ว่าตาลรักปิ้กเเค่ไหน ทำอะไรเพื่อปิ้กบ้าง"

เเค่นั้นก้อเพียงพอเเล้วคะสำหรับตาล ไม่ต้องการอะไรอีกเเล้ว

เรื่องที่สอง ... ปัญหาบ้านเเตก -*-

มีข่าวร้ายมาบอกน้ะ ว่าตาลจะไม่ได้กลับเมืองไทยเเล้ว

เเล้วก้อมีข่าวดีมาบอกด้วยเหมือนกันว่า คนที่จะมาหาตาลคือปิ้กนั่นเอง 5555

ไว้ให้ปิ้กเล่าละกันเรื่องนี้ เอาเป็นว่าตาลจะบอกเเค่ว่า

ตาลไม่เสียดายหรอกน้ะ ที่ไม่ได้กลับเมืองไทย

เที่ยวเมื่อไหร่ก้อเที่ยวได้

เตงมาที่นี่เค้าก้อมีความสุขเหมือนกัน

เงินที่จะเอาไปเที่ยว เราจะได้เอามาเเต่งบ้านเราไงคะ^^

มันเป็นความฝันของตาลกับปิ้กเลยน้ะ

วันที่เราไปเลือกโซฟา เลือกที่นอน เลือกของใช้ในบ้าน

"เพื่อบ้านของเรา" ด้วยกัน

ส่วนความรู้สึกของตาลตอนนี้ เหมือนผู้หญิงกำลังจะเเต่งงานเลยหละ 555 เขิลลลลลลล

คงมีความสุขมากเลยเนอะ ที่ได้หยุในห้อง ในบ้านที่เปนบ้านของเรา

เค้าไม่อยากมีบ้านไหญ่ๆเลยน้ะ

อยากได้ห้องเล็กๆ มีครัวมีห้องน้ำ

มีโซฟานุ่มๆ มีทีวีที่เรานอนดูหนังด้วยกัน ในผ้าห่มอุ่นๆ

ตื่นเช้าไปทำงานก้อเจอเตง นอนกอดเค้าหยุข้างๆ

กลับบ้านก้อมีเตงคอยเปนเเม่บ้านทำกับข้าวรอเค้า 555

เเฮ๊ปปี้กว่านี้ไม่มีอีกเเล้วคะ^^

คิดขึ้นมาทีไรก้อมีความสุข

เเต่สงสารเเม่จังเลยอ่ะ เมื่อคืนคุยกับเเม่ เเม่ก้อร้องไห้

ปัญหานี้เราคงเเก้ไม่ได้เเล้ว มีทางเดียวก้อคือ ออกมาหยุกันสองคน

ทั้งที่เเม่อยากให้เราหยุกับเเกมากๆ ซึ่งเค้าเองก้อรู้ดี

ทุกวันนี้อยู่ได้ ทนได้ก้อเพราะเเม่ทั้งนั้น

ตาลรักเเม่นะ T^T

จะไม่ขอพูดเรื่องนี้มากก้อเเล้วกันเพราะมันเปนเรื่องในครอบครัว - - เฮ่ออออ

อยากให้ทุกอย่างลงตัวได้เร็วๆ

เพราะอาทิตก่อน กะอาทิตนี้ ตาลร้องไห้ทุกวันเลยนะ เท่าที่จำได้

ลำดับความสำคัญ ไม่ถูกเลยว่าจะให้ความสำคัญกับเรื่องไหนก่อนดี

ไม่รู้จะเริ่มที่ตรงไหน

ตาลมีเเค่กำลังใจเดียวก้อคือปิ้ก ปิ้กเท่านั้นเลย ล้วนๆ คนเดียว-*-

ที่จะทำให้ตาลรุสึกดีขึ้นได้

เปนคนเดียวที่หยุกับตาลเวลาที่ตาลร้องไห้ ตาลเสียใจ

บางทีตาลก้อรุ้น้ะ ว่าการที่ต้องเปน "ทุกๆอย่าง" สำหรับใครคนนึงเเล้ว

ต้องเเบกพาระหนักกกก เเค่ไหน ตอนที่สุขก้อสุขด้วยกัน

เเต่ตอนที่ทุก ก้อทุกมากไม่น้อยไปกว่ากันเลย

ตาลเองก้อรู้ว่าปิ้กมีปัญหา ถามตัวเองเหมือนกันว่า

เเล้วเราเเบ่งเบาความทุข กับปัญหาของปิ้กมากเเค่ไหน

มันก้อไม่ได้ถึงครึ่งกับสิ่งที่ปิ้กรับปัญหาจากตาลเลยนะ ....

ถึงเตงนะคะ

ช่วงนี้เปนช่วงที่เเย่จังเลยเนอะเตง...

เค้ารุ้น้ะว่าเตงก้อมีปันหา เตงก้ออยากจะมีเค้า อยากจะพูดกับเค้า

เเต่ปันหาของเค้ามันไหญ่จัง เเล้วมันก้อมีผลไปถึงอนาคตของเราด้วย

มันเปนปัญหาที่เราต้องเเก้

เพราะเมือ่ไหร่ที่เตงมาเเล้ว เค้าอยากให้เตงหยุกับเค้า หยุด้วยกันอย่างมีความสุข

เค้าไม่อยากให้เตงต้องรุ้สึกอึดอัดกับบรรยากาศในบ้าน

หลายครั้งที่เราต้องทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้

ทั้งๆที่เราก้อรักกันนั่นเเหละ เเต่ต้องมาทะเลาะกัน เพื่ออะไรก้อไม่รู้

เค้าอยากหยุกับเตงน้ะ อยากมีอนาคตด้วยกัน

เราจะได้เกบตัง เเล้วก้อทำอะไรที่อยากทำด้วยกันนะ

เค้าเอาเเต่ใจ เค้าหงุดหงิดใส่เตงบ่อยมากๆ เค้าเองก้อรู้ตัว

เค้าขอโทดนะเตง เค้ามีเเค่เตงคนเดียวนะ เค้ารักเตงมากนะคะ

เดวเตงมาเราไปเดินซื้อของเข้าบ้านเรากันเนอะ^^

คิดเเล้วมีความสุขจัง

PS ::

- อัพยาว ไว้ให้คนที่เค้าอยากอ่าน อ่านนะคะ

- ใครไม่อ่านตาลไม่รุ้ รุ้เเต่ว่าปิ้กอ่านก้อพอเเล้ว

- ขอบคุนเตงนะคะที่ไม่เคยทิ้งเค้าให้หยุคนเดียวเลย

- ขอบคุนเเนทททททททททท มากๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รุ้จะบอกยังไงดีเเล้ว รักเเนทจัง

- http://pt2geter.hi5.com เหมือนเดิมนะ

 Pickoloz Edit o(^3^)o

 ตอนแรกกะจะเม้น แต่คาดว่าต้องยาวแน่เลยอิดิทดีกว่า

เพราะจริงๆ แล้วก้อกะจะอัพหยุเหมือนกัน

แต่เมื่อวานตาลทำท่าเครียดๆ แล้วบอกว่า

"เตงจะว่าอะไรมั้ยถ้าเค้าปิดได"

ตอนแรกปิ้กเองก้อ งงๆ แต่ก้ออยากรู้เหตุผลของตาลมากกว่า

ตาลก้ออธิบายว่า ตาลเองไม่เคยอยากแคร์ใครนะแต่ว่า "ตาลก้อมีหัวใจ"

อย่างที่ตาลพูด (และปิ้กเคยพูด) ไปแล้วนั่นล่ะคับ

ว่าตาลเองอยากอัพมากนะ แต่พิมพ์ไม่ออก

กลัวจะมองว่าตาลพิมไม่ดี ไม่ถูก ไม่สวยงาม ไม่น่าอ่าน ฯลฯ

ก้อเลยแก้ปันหาคือปิดไดอ่านกันใส่พาสกันไปเลย

ปิ้กเองก้อได้ทั้งนั้นเลย แค่เตงสบายใจที่จะทำ เค้าไม่มีปัญหาหยุแล้วล่ะ ^^

เพราะไม่ว่าจะยังไงเค้าก้อยังจะอัพไปเรื่อยๆ

เพราะไดอารี่ ก้อคือไดอารี่ เคาท์เตอร์เค้าไม่เคยมองด้วยซ้ำ

เค้ารุ้ว่าเค้าอยากพิมพ์อะไรเค้าก้อพิมพ์

แต่เค้าเองก้อเข้าใจ ว่าคนเราไม่เหมือนกัน และเตงก้อไม่ใช่เค้าด้วยสิ

เพราะฉะนั้น ยังไงก้อได้คับ แล้วแต่เตงเลย ^^

ส่วนเรื่องสำคัญเลยก้อคือ ...

ตาลไม่ได้มาไทยแล้วนะคับ T_______T

ขอโทดทุกคนที่รอด้วยนะ แต่คงกลับอีกที กรกฏาปีหน้าเลย 2552 น่ะ -*-

เรื่องของเรื่องคือ ตอนแรกกำหนดเปิดเทอมของปิ้กก้อคือ กันยา

ตาลกะโมปิดเทอมต้นเดือน กรกฏา พอดี เราก้อเลยวางแผนว่า

พอทันทีที่โมปิดเทอม ก้อจะมาเที่ยวเมืองไทยกันซักสองเดือน

พอเปิดเทอมก้อกลับพร้อมกันตอนต้นกันยา

ตาลกะโมกะลังจะจองตั๋วหยุแล้ว (หรือจองไปแล้วก้อไม่รุ้นะ -*-)

ปรากฏว่าเมื่อคืนได้รับเมลว่า ..

นักเรียนต่างชาติต้องลงเรียนซัมเมอร์ (ของที่นั่น) ตอนเดือน กรกฏาพอดี

แปลว่าปิ้กต้องไปฮอลแลนด์อย่างช้าสุดคือปลายเดือนมิถุนานั่นเอง - -"

สรุป ... ตาลตั้งใจจะมาวันที่ 3 กรกฏาคม

แต่ปิ้กเปิดเรียนคอสซัมเมอร์วันที่ 1 กรกฏาคม ... เพื่ออออออ????

เปนอันว่าการมาไทย พับเกบเข้ากรุ ล้มไม่เปนท่าเลย แง๊ ...

สงสารก้อแต่โม .. ร้องไห้เลยได้ข่าว T______T

พี่เข้าใจนะโม แต่ทนอีกนิด ยังไงชาตินี้ต้องได้เที่ยวไทยด้วยกันแน่ๆ

ปีหน้านะ เอาให้มันส์เลย ทีนี้ล่ะ แม่มาด้วย มาแบบรวยๆ ไม่อนาถา 555

เค้ากับเตงยังดี อย่างน้อยเตงไม่ได้มา เค้าก้อได้ไป มันก้อค่าเท่ากัน

แถมได้เจอไวขึ้นตั้งอาทิตย์นึง ^^ ดีใจม๊ายยยยเอ่ยย

ตอนนี้ตาลเลยยออกอาการเสียดายก้อเสียดาย ที่ไม่ได้มาไทย

แต่อีกใจก้อตื่นเต้นเหมือนจะได้เปนเจ้าสาว - -"

แบบว่ารุ้สึกว่าคราวนี้จะได้หยุแบบไม่ต้องจากกันแล้วน้ะ

มันเลยรุ้สึกแบบ ดีใจปนๆ กับเสียดายผสมกันมั่วๆๆ

เลยบอกไม่ถูกว่าจะรุ้สึกยังไงดีแน่ - -"

ถึงเตงนะ ...

เค้าอ่านข้างบนแล้วเค้ารุ้ว่าการที่เตงได้พิม

ได้ระบายออกมาบ้างคงทำให้เตงรุ้สึกดีขึ้น

เพราะถ้าเตงไม่พิมพ์ แล้วเค้าอัพต่อไปเรื่อยๆ

เตงเองก้อจะอึดอัดเพราะเค้ารุ้ว่าเตงเองก้อมีอะไรที่อยากจะเขียนมามาย

แต่พอเอาเข้าจริงกลับเขียนไม่ออกซะอย่างนั้น

เค้าเองก้อจะบอกเตงได้แค่ว่า

เค้ารุ้ว่าเค้าโชคดีแค่ไหนที่มีเตงเปนคนรัก ...

เค้ารุ้มานานแล้ว แล้วก้อรุ้ตลอดมาด้วย

ทุกคนรอบข้างเค้า สัมผัสได้ว่าเตงเปนคนยังไง

แม้แต่พ่อแม่เค้ายังรุ้เลยว่า เตงให้เค้าได้มากแค่ไหน

คนใกล้ตัวเค้าแทบทุกคน พูดว่า "ไอปิ้กน่าอิจฉาว่ะ"

นั่นคือคนที่เหน คนที่หยุกับเค้าจริงๆ ก้อจะเหนเหมือนเค้า

ว่าเตงให้อะไรเค้าบ้าง เตงทำอะไรเพื่อเค้าบ้าง

บางอย่างมันไม่สามารถพิมพ์ออกมาเปนคำพูดได้เลย

แต่ในทางตรงข้าม คนไกลที่แทบจะไม่รุ้จักเราเลย

จะพูดว่า "อิจฉาตาลจัง" นั่นอาจจะเปนเพราะสิ่งที่เขาเหนผ่านหน้าไดอารี่ในแต่ละครั้ง

ที่เค้าอัพ มันเปนการมองเหนแค่ด้านเดียว แล้วก้อมันสัมผัสไม่ได้ไงคับเตง

ลองชั่งน้ำหนักดูสิว่า ระหว่างคนใกล้ตัวอิจฉาเค้า

กับคนไกลตัวที่อิจฉาเตง ... แบบไหนน่าภูมิใจกว่ากัน ?

รุ้แบบนี้แล้วอย่าคิดมากเลยนะคนดีของเค้า ^^

ขี้น้อยใจอย่างแรงนะเตงเนี่ยยยยยยย

ถ้าอยากรุ้จริงๆว่าตาลให้อะไรปิ้กได้บ้าง

จะบอกคร่าวๆ แล้วกันนะคับ เอาที่แบบว่าจับต้องได้ก่อนนะ

ส่วนเรื่องของความรุ้สึกและความรักที่ตาลให้มาเนี่ย

อันนี้ล้านเต็มล้านคับพ้มม ^^

เอาเรื่องเงินก่อน ...

อันนี้ถ้านับเรื่องเงินที่ตาลให้ปิ้กนี่ ...

ปิ้กไม่รุ้จะพูดยังไงคับ แต่รุ้ว่าถ้าจะให้ปิ้กใช้คืน

คงต้องทำงานที่ไทยประมานอีกซัก 10 - 20 ปี ถึงจะใช้ให้ตาลหมด

ตาลแบกเงินกลับไทยมาครั้งละไม่ต่ำกว่าแสน ... แล้วก้อหมดทุกครั้ง - -" 

ครึ่งนึงของเงินที่ตาลมี คือ เสื้อผ้าปิ้ก  น้ำหอมปิ้ก สร้อย แหวน นาฬิกา แจคเกต ฯลฯ

ตาลจะซื้อของตัวเองก้อต่อเมื่อถูกใจมากๆเท่านั้น

มีบ่นเสียดายบ้างถ้ามันแพงเกินไป

แต่ถ้าเปนของที่ให้ปิ้ก ... ตาลไม่เคยพูดเลยแม้แต่คำเดียว ว่า "เสียดาย" หรือ "ไม่น่าซื้อเลย"

ขอแค่ปิ้กชอบ ปิ้กใส่ ตาลจะแฮปปี้ทั้งวันเลย

ปิ้กรุ้สึกได้จริงๆ ว่าผู้หญิงคนนี้ มีความสุขกับการ "ให้" แบบไม่เสแสร้งเลย

บางทีให้จนปิ้กรุ้สึกละอายเลยนะ ..

ว่าทำไมปิ้กให้ตาลขนาดนี้ไม่ได้บ้าง ... T________T

โอเค เรื่องเงินบางทีมันก้อไม่สำคัญเท่ากับเรื่องของใจ

แต่ถ้ามันเปนเงินที่ซื้อมาซึ่งความสุขของกันและกัน

อย่างของขวัญวาเลนไทน์ที่ผ่านมา ทุกคนก้อจะเหนใช่มั้ยคับ

ว่าปิ้กเขียนกระดาษใส่ขวดโหลให้ตาลมากมาย ... ตาลน่าอิจฉาใช่มั้ย ??

แล้วมีใครรู้บ้างรึยังคับ ว่าของขวัญวาเลนไทน์ที่ตาลให้ปิ้กคืออะไร ??

แต่เช้าวันต่อมา ตาลโอนเงินมาให้ปิ้กเกือบหมื่นผ่านเวสเทิร์นยูเนี่ยน

ตาลบอกว่า ให้ปิ้กเอาเงินนี้ไปเรียนภาษาเพิ่มน้ะจะได้เก่งๆ

แล้วที่เหลือ อยากได้อะไรก้อซื้อนะ

แล้วก้อบอกปิ้กว่า "เค้าทำงานทุกวัน ไม่มีเวลาไปดูของขวัญให้เตงเลย ขอโทดนะเตง T_T " ...

ปิ้กเลยอยากรุ้ว่า ...

สิ่งที่ตาลให้ ทำไมทุกคนถึงไม่รู้ ...

เพราะว่าตาลให้ด้วยใจ เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่จะมาอวด มาพูดว่าเออชั้นรวยนะ ให้เงินกันนะ

แต่มันมากกว่านั้น ... และมันไม่ยุติธรรมสำหรับตาลเลย ถ้าปิ้กจะไม่บอกไปบ้าง

ตาลให้ความรุ้สึก ตาลให้ "ทุกอย่าง" ที่ตาลมี  "ทุกอย่าง" ที่ตาลให้ได้

ตาลไม่มีเวลามานั่งเขียนอะไรสวยๆ ไม่มีเวลาพับดาว ...

ไม่มีเวลาตกแต่งริบบิ้นสวยๆ ไม่มีเวลาจัดช่อดอกไม้ ...

แต่ปิ้กไม่เคยน้อยใจ ... ไม่มีไครู้ว่าตาลเปนยังไง

แต่ปิ้กรู้ ... แล้วก้อรักผู้หญิงคนนี้หมดหัวใจเลย .. >.<

ปิ้กก้อรุ้ด้วยว่า มากกว่านี้ตาลก้อให้ได้ .. เพราะตาลให้ปิ้กมาแล้ว

ให้มามากก มาจนปิ้กคิดว่า

เกิดชาตินี้ กับชาติหน้าอีกสามชาติ คงหาไม่ได้แล้วล่ะ

มาถึงตรงนี้ ยังอิจฉาตาล ที่มีปิ้กเปนแฟนหยุมั้ยครับ ?? อิอิ ^^

แต่ที่รุ้ๆ ... ปิ้กอิจฉาตัวเองชามั๊ดเลยยย ฮ่า   o(^o^)O

PS.

รูปเตงข้างบนน่ารักโฮกกกกกก

ฉันคลั่งไคล้ ฉันคลั่งไคล้  ... >_______< 55555

(คบมาจะสองปีแล้วนะได้ข่าว ยังหลงหยุอีกเหรอเนี่ย 555)