pт2gєтєя :) wє Love єach otheя 
PT2GETER :: ทริปสงกรานต์
สวัสดีคับ ไดที่อัพหน้าที่แล้วรู้สึกจะเต็มไปด้วยความน้อยใจเต็มเปี่ยม
อันที่จริงไม่ได้มีปัญหาอะไรมากมายเลยคับ
ขอบคุณนะคับสำหรับคนที่เข้าใจและมาหยุมาให้กำลังใจตาล
คืออันที่จริงเนี่ย...
ปิ้กเองไม่เคยรำคานตาลเลย กลับอยากให้ตาลโทรมาหาบ่อยๆด้วยซ้ำ
อย่างวันสงกรานปิ้กเองมีเพื่อนมาชวนไปเล่นหลายครั้ง
แตก็ปฎิเสธไป แล้วก็เลือกที่จะหยุกับครอบครัวตลอด
แต่ก็เป็นธรรมดาอ่ะคับ เล่นน้ำกับบาติก กับกอไผ่
ปิ๊กเองก็กลัวมือถือจะเปียก เลยตั้งไว้ห่างตัวไปหน่อย
พอตาลโทรมาเลยไม่ได้รับ แต่พอรับแล้วตาลอารมขุ่นตั้งแต่ตื่นเลย
ไอเราก้อเข้าใจว่าเหงา แต่พูดโอ๋ๆๆ ยังไงก็ไม่หาย
มีทางเดียวเหมือนว่าจะต้องมาไทยตอนนั้น ณ เวลานั้นให้ได้
ไม่งั้นตาลคงไม่มีทางอารมดีขึ้นแน่ๆ
ปิ๊กเองก็จนปันญา เลยได้แต่ถอนหายใจ...
นั่นแหละครับคือที่มาของคำว่า "รำคาน" ที่ตาลคิด
และไม่ว่าหลังจากนั้นปิ้กจะพูดอะไร ..
มันก้อสายไปซะแล้ว T_______T
ไม่รู้จะบอกให้รับรู้ได้ยังไงว่า "คิดถึงตลอดเวลานะ"
ไม่รู้จะแสดงออกให้รู้ได้ยังไงว่า "อยากให้มาหยุใกล้ๆ นะ"
ไม่รู้จะแก้ตัวยังไงให้เชื่อว่า "ไม่เคยรำคานเลยนะ"
ก็ได้เพียงแต่พูด พูดผ่านทางโทรศัพท์
แต่เตงจะไม่เชื่อก้อคงไม่ผิด เพราะเตง "ไม่เห็น"
เค้าก้อเลยทำได้แค่นี้ .. แค่พูด และหวังว่าคงเข้าใจและรับรู้ได้บ้าง
หลายๆ ครั้งที่ความไม่เข้าใจ
มันเกิดขึ้นเพราะความรัก
ต่างคนก้อต่างรักกันมากทั้งคู่
แต่พยายามทำความเข้าใจในตัวอีกฝ่ายไม่มากพอ
บางครั้งก้อคิดแค่ว่าจะทำยังไงให้เค้าเข้าใจเรา
โดยที่ลืมนึกไปว่า "แล้วเราล่ะเข้าใจเค้าแค่ไหน ?"
เค้าขอโทดนะคับเตง
เค้าไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ไม่อยากให้เหงา
อดทนอีกกนิดเดียวได้มั้ย เด๋วเราก้อได้นับถอยหลังอีกแล้วน้ะ
ทุกอย่างมันหยุที่ใจนะ ...
มีบางครั้งที่เตงเปิดใจ ก้อรับรุ้ว่าเค้ารักเตงมากแค่ไหน
แต่ก้อมีบางอารมที่เตงไม่อยากยอมรับอะไร
และเมื่อใจมันปิด ให้พูดให้ทำมากมายยังไง
มันก้อเข้าไปไม่ถึงใจเธอ T_____T
เอาเปนว่าไดวันนี้รุปจะเยอะมากๆ เลยนะคับ
เพราะว่าเพิ่งไปเที่ยวมากับครอบครัว
แล้วก็เป็นวันรวมญาติด้วย
ทุกปีไม่เคยได้ไปเลย เพราะหยุต่างจังหวัดตลอด
ปีนี้เค้านัดรวมพลญาติฝ่ายแม่กันที่สุราษฎร์ธานี
ปิ้กเองเลยต้องตามไปด้วย
ขอบอกว่างานนี้ไม่มีรูปปิ๊กเลย ...
เพราะปิ้กเปนตากล้องตลอดงาน T____T
หยุหลังเลนส์ตลอดเลยครับ
อันที่จริงช่วงนี้ปิ้กบ้าถ่ายรูปมากๆ
พ่อสอนให้ถ่ายวัดแสง ความเร็วชัตเตอร์
สอนความรู้เกี่ยวกับกล้องพื้นฐาน
แล้วก้อหาอ่านเองบ้าง ทำให้รุ้สึกเห่อมากมาย 555
ตาลบอกว่าอยากเห็นรูปมากๆ
กว่าปิ้กจะย่อรูป คัดรูป ตั้งชื่อรุปเสร็จสรรพ
ปาเข้าไปสองวันเต็มๆ - -"
วันนี้เลยจะอัพให้ตาลดูหมดเลยน้า เพราะถ้าส่งแล้วมันเยอะจัด - -
ส่วนเรื่องราวนี่มันเยอะจนพิมพ์แทบไม่หมด
เอาไว้จะอีดิทเพิ่มเรื่อยๆ ละกันค้าบ
ไดหน้านี้อาจจะหยุนานหน่อยนะ :)
ทริปนี้ก็จะเปนการขับรถไปเองครับ
มีแต่ญาติฝั่งแม่ล้วนๆ (เยอะมั่กๆ )
ที่ไปจากภูเก็ตนี่ก็มีรถวิชของป๊าคันนึง (ปิ้กหยุคันนี้)
รถตู้ของน้าอู๊ด แล้วก็รถของลุงต่าย
ไปกันสามคัน ผู้ใหญ่ประมาณ 12 คน
เด็กอีก 15 วัยรุ่นทั้งนั้น รุ่นอนุบาล ถึง ป.5 อ่ะจ้ะ - -"
ไปถึงบ้านญาติตอนเย็นๆ ที่สุราษฎร์
รดน้ำดำหัวอะไรกันเสร็จก้อหาที่พัก
พอดีที่บ้านนั้นคนแน่นมากเลยนอนไม่พอ
ต้องออกมาหาที่พักข้างนอก
แล้วบ้านญาติปิ้กเป็นอะไรที่หยุในป่าเขาลำเนาไพรสุดๆ
ขอบอกว่าสันยานดีแทครับได้ไม่เกิน 2 ขีด
ส่วนปิ้กวันทูคอล ได้สามมั่ง สี่มั่ง ขอบอกว่าของเค้าแรงจริง ;p
พอดีคนในหมู่บ้านเค้าบอกมาว่า
ใกล้ๆ ไปอีกประมานสามกิโลจะมีอุทยาน
สามารถเข้าพักได้หลายๆ คน
แต่มันต้องเข้าไปในป่าลึกนิดนึง
ซึ่งพอไปถึง เจ้าหน้าที่อุทยานเค้าก้อใจดีมากๆ
ร่มรื่นสุดๆอ่ะครับ มีน้ำตกไหลผ่านหน้าบ้านด้วย
ทั้งอุทยานมีแค่บ้านพักหลังนี้ แล้วก็บ้านของเจ้าหน้าที่
เค้าก้อบอกว่าค่าที่พัก แล้วแต่เรา จะให้เท่าไหร่ก็ได้
อาจจะขอค่าน้ำค่าไฟ นอกนั้นก้อแล้วแต่เรา
ถ้าจะกินมาม่า หรือต้องการน้ำร้อนอะไรยังไงเรียกเค้าได้ตลอด
เค้าจะจัดไว้ให้ ...
โค่ดใจดีเลย แล้วเค้าก้อหยุกันแบบธรรมชาติมากๆ เลยคับ
ขึ้นมาถึงตรงนี้แล้ว แม้แต่ วันทูคอลก้อดับวูบ
ไม่มีสันยานแม้แต่ขีดเดียว
ค่ายอื่นไม่ต้องพูดถึง - -"
คืนนั้นไฟดับทั้งคืน - -"
เปนที่ระทึกมาก เด็กๆ ก้อซนกันทั้งๆ ที่ไม่มีไฟนั่นล่ะ
แต่ก้อสบายดีนะ เหมือนหลุดไปหยุอีกโลกนึงเลย
อันนี้เป็นภาพที่ตื่นมาถ่ายตอนเช้าครับ
บ้านพักนี่จะยกสูง มีสามห้องนอน สองห้องน้ำครับ
ถ้าไปกับเพื่อนๆ หลายๆ คนน่าจะสนุกมากอ่ะ
ถูกด้วย แล้วเจ้าหน้าที่เค้าจะมีฟูก มีหมอนผ้าห่มให้เสร็จสรรพเลยคับผม
อันนี้เป็นบริเวณหน้าที่พักคับ
.jpg)
พอเช้ามา บรรยากาศจะเย็นๆ หนาวๆ มาก
ทั้งๆ ที่แดดส่องจ้าขนาดนั้น
ตอนกลางคืนก็นอนเหมือนเปิดแอร์เลยคับ
แต่อุ่นสบาย โดยเฉพาะถ้ามากะตาลเนี่ย น่าจะแฮปปี้สุดๆ เลย
.jpg)
หลังจากกินอาหารเช้ากันอิ่มหนำสำราญแล้ว
(ที่อุทยานเค้าก็มีพวกน้าๆ ที่เป็นภรรยาเจ้าหน้าที่อ่ะครับ
ขายอาหารทำข้าวผัด ทำกาแฟให้ตอนเช้าถ้ามีแขกมาพัก)
ก็ไปต่อกันที่บ้านของตาเมฆ
เป็นน้องชายของตาปิ๊กเอง
ที่นี่สันยานมือถือเต็มเปี่ยม
บวกกันไดโอกาสชาร์จแบตเพราะไฟดับทั้งคืนแบตเลยหมด
เย่ๆ ทาทางติดต่อกะตาลได้แล้ว T____T
*เตงดูบรรยากาศเอาแล้วกันว่าเค้าวิ่งหาสันยานมือถือแค่ไหน T____T
โทรไปเตงหลับหยุ เค้าได้ยินเสียงแล้วใจจะขาด ฮือๆ
ข้างๆ บ้านมีรางรถไฟด้วย
ด้วยความที่เป็นเด็กเกาะ มาจากภูเก็ตกันทั้งนั้น
เด็กบางคนเลยไม่เคยเห็นรถไฟ
เพราะภูเก็ตมันไม่มีให้เห็นนี่นา
เลยสนุกกันใหญ่เลยทีนี้ ...
เสื้อฟ้านี่ชื่อเด็กชาย มินทะดา
เป็นไกด์วิ่งมาบอกปิ้กว่าจะนำทางพาไปดูรางรถไฟกัน อิอิ
นี่ถึงแร้ววว ... 
ไคว่าเส้นขนานไม่บรรจบกัน ...
งานนี้เด็กแว๊นยังตามมาด้วย
รูปนี้เห็นข้างกรงเขียนว่า โกลเด้น
แล้วลองดูในกรงสิ ใช่โกลเด้นอ้ะเป่า ?!?! 
อันนี้มินมานปาก้อนหินใส่คนอื่น
พอโดนเพื่อนๆรุมตี อารมก้อเลยออกมาอย่างที่เห็นในภาพ
หลังจากนั้นเราก้อออกจากบ้านตาเมฆ
ไปที่อ่างเก็บน้ำเขื่อนกะทูน เพราะมันหยุใกล้ๆเอง
ระหว่างทางพี่น้องเค้าแวะซื้อผลไม้
ปิ้กเหลือบไปเห็นป้ายนี้พอดี
เลยถ่ายมาให้ดู อิอิ
เดินทางต่อไปอ่างเก็บน้ำ
ออกไปนอกเมืองที่ยังไม่เจริญเท่าไหร่อ่ะคับ
แต่พอไปถึง ถึงจะร้อนไปหน่อย
แต่สวยมากๆ เลย มีคนมาตกปลาเพียบบบบ
สวยมั้ยค้าบบบ
พอแวะเดินดูนั่นนี่เสร็จแล้ว
ญาติๆ เค้าก้อตกลงกันว่า จะไปนอนที่เขาสก
แต่เขาสกนี่ดีกว่าที่อุทยานคืนแรก
ตรงที่มีสันยานเต็ม แล้วก้อความเจริญเข้าถึง
เพราะตรงนี้ฝรั่งเยอะ เค้าจะชอบมาเดินป่า ขี่ช้าง ล่องแก่งกัน
แล้วก้อมาถึงรีสอร์ทที่พักคืนที่สอง นี่เลย .. 
ที่พักที่นี่ไม่แพงเลยครับ
เปนบ้านมุงจากหลังเล็กๆ ถ้าเปนคนไทยก็แค่คืนละ 400 บาท/หลัง
ข้างในนอนได้ประมาน 2-3 คน
เตียงใหญ่ อากาศดีมากๆ เลย เปนห้องพัดลมนะคับ
แถมวันที่เราไป เจ้าของเค้าก้อเปิดครัวให้เราทำกับข้าวกันเอง
มีเต้นท์มาให้นอนเพิ่ม ขาดเหลืออะไรเรียกได้ตลอดเลยคับ
ชื่อเจ้าของก็คุณรัตนา ใจดีมั่กๆ
ถ้าไคสนใจจะไปพัก ก้อเม้นขอเบอโทรไว้ได้นะคับ
ไม่ได้ค่าโปรโมทหรอกแต่เหนว่ามันถูกแล้วก้อสบายดี
ปิ้กเองก้อขอนามบัตรป้าเค้ามา กะว่าจะพาตาลไปทัวร์ 2 วัน 1 คืน
เค้าคิดแค่หัวละพันสอง พร้อมกิจกรรมทุกอย่าง ค่ากิน ค่านอน เดินป่า ขี่ช้า แคนู
ถือว่าถูกและคุ้มค่ามากๆ คับ
ข้างๆ ที่พักมีน้ำตกด้วยย ^^
พอนอนกันคืนนึง เช้ามาก้อทางอาหารเช้าที่ครัวของรีสอร์ทคับ
อร่อยมากๆ เลย มีทุกอย่างทั้งอาหารไทย อาหารฝรั่ง ^^
จากนั้นก้อพาเด็ก ๆ เข้าไปที่อุทยานแห่งชาติเขาสก
หยุใกล้กับรีสอร์ทมากๆ ขับรถมา 1 นาทีก้อถึง
ภาพข้างล่างนี้หาดูได้ยากจริงๆ นะ
เป็นภาพของพ่อปิ้กตอนที่หยุนอกห้องทำงาน T___T
เป็นธรรมดาที่ ..
พอมีน้ำตก เด็กก้อต้องกวนเล่นน้ำอีกตามเคย - -"
อันนี้เป็นบ้านพักในอุทยานนะคับ
ไคจะมาพักที่นี่ก้อได้ มาเปนคู่หรือเปนหมู่คณะ
เค้ามีที่พักให้หมด หลังนี้คืนละ 800 บาทคับผม
พอออกจากอุทยาน ก้อขับรถกลับภูเก็ต
แต่ก่อนกลับก้อแวะที่หมู่บ้านน้ำเค็ม จังหวัดพังงาแปปนึง
เพราะเปนทางผ่านพอดี
ปิ้กเองก้อเพิ่งเคยไปครั้งแรก
ผ่านวัดย่านยาวที่เค้าเอาไว้ศพสึนามิด้วย
หมู่บ้านน้ำเค็มนี่ ..
มีแต่บ้านบริจาค แล้วก้อเป็นบ้านใหม่ๆ ทั้งนั้นเลย
เพราะตอนสึนามิมาคราวก่อน ทั้งหมู่บ้านแทบไม่เหลืออะไรเลย
เกลี้ยงหมด ทั้งบ้าน ทั้งคน T___T
อันนี้เรื่อลำใหญ่ โดนพัดมาหยุบนบก เค้าเลยทำเปนอนุสรณ์ไว้
อันนี้เปนอนุสรณ์รายชื่อและกระดูกของผู้ที่เสียชีวิตไปกับคลื่นยักษ์
ลองดูในป้ายสีทองๆ จะมีชื่อผู้เสียชีวิตหยุเต็ม
บางป้ายก้อมีเปนสิบชื่อเลย บางป้ายก้อมีรูปด้วยนะ
อันนี้สุดหล่อกะลังเหวอ
ทะเลที่นี้สวยมากๆ คับ
แต่วันนั้นที่ไปมันออกจะครึ้มๆ เหมือนจะตกเลย
อากาศเลยไม่สดใสเท่าไหร่
แต่ก้อถือว่าสวยมากๆ เลย
Ps.
รุปเยอะมากกกกกก กว่าจะทำเสดปาเข้าไปสองสามวันแร้ว T____T
รอโหลดนานหน่อยนะคับ
ชอบรุปไหนยังไงก้อบอกให้รู้บ้างน้า
กะลังเห่อถ่ายรุปเลยเนี่ย 55555
หมายเหตุ *
รูปทุกรูปไม่ได้ผ่าน Photoshop เลยคับนอกจากย่อขนาด ใส่กรอบ และพิมพ์ชื่อ
นอกนั้นไม่ได้แต่งอะไรเลย เพราะอยากจะถ่ายออกมาให้มันสวยที่สุด >.<
ปิ้กถ่ายใช้กล้อง Canon EOS 400D ตัวนี้ตัวเดียวนะคับ
ขอให้อีกครึ่งปีที่จะถึง
ขอให้เค้ากับเตงมีเเต่ความสุขด้วยเถิดดด
ช่วงครึ่งปีเเรกที่กำลังจะหมดไป
เค้าทั้งท้อ ทั้งเหนื่อย ทั้งผิดหวัง เหงา
อย่างที่เค้าบอกเตงเเหละคะว่า
ความทุกมันรู้สึกยังไง ตอนนี้เค้าเเทบจะไม่รู้เเล้วด้วยซ้ำ
ทุกมากหรือทุกข์น้อย เค้ากลับรู้สึกว่ามันปะปนกันไปหมด
เหงา ผิดหวังจนชิน คงไม่มีอะไรที่จำทำให้เค้าทุกข์ไปกว่านี้ได้เเล้ว
อืมมม..
เค้ามีเเค่เตงคนเดียวเปนที่ยึด
เค้าก้ออยากให้เตงเข้าใจ
เค้าเองก็ไม่รุ้ว่าเค้าเข้าใจเตงเเค่ไหน
เเต่เค้าก็รู้นะ ว่าถ้าเค้าเปนเตงในเวลานั้นก้อคงอึดอัดเหมือนกัน
เอาเปนว่าเราอย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลยนะ
ช่วงที่เตงไม่หยุเค้าก้อเเทบไม่ได้ทำอะไรเลย
ทำเเต่งาน กลับบ้านมา ไม่ได้พิมคุยกับใครสักตัว
คงเปนช่วงที่เค้าเงียบปากที่สุดเเล้วอะ ตั้งเเต่เกิดมา -*-
คนในลิสเค้านี่มีเเค่เตงจิงๆนะที่คุยด้วย
พอเตงไม่หยุเค้าก้อไม่รุ้เลยว่าจะคุยกับใคร
นอนก้อนอนคนเดียว พยายามโทรหาเท่าไหร่ก้ไม่ติด
เปนห่วงก้อเปนห่วง ทั้งคิดถึง นอนไม่ได้เลลยเค้า
เข้านอนตอนสองทุ่ม ตื่นมาตลอดกว่าจะหลับสนิทก้อปาเข้าไปเกือบตีสองเเล้วอะ
ตื่นมาเพราะเสียงโทรศัพท์เตง
ได้ยินเสียงเเล้วน้ำตาจิไหลT___T
หยุด้วยกันจนชิน เตงไม่เคยไปไหนนานๆ ไม่เคยห่างกันเลย
เเต่พอไปแบบนี้เค้าเเทบบ้าอะเตงเอ้ยยT_____T
ถ้าเราหยุที่เมืองไทย เดวเราไปทำอะไรที่เคยพูดไว้กันเนอะคนดี
ทุกอย่างที่เราคิด เราพูดไว้ได้ทำเเทบทุกอย่างเลยอ่ะ
ขอให้ครึ่งปี ปีหน้าาาา ปี่อๆไป ขอให้เค้ากะเตงมีความสุขขข
เค้าทุกข์มานานเเล้ะ จะมีความสุขเเล้วทีนี้ 5555
ขอบคุนมากนะคะที่รัก^^
- รูปสวยมากก ชอบจังเลยอ่ะ ฝีมือสูสีกับในพันทิพเลยน้ะเนี่ย เเต่อาจจะต้องเเต่งเเสงนิสๆๆ เเต่จริงๆเค้าก้อว่าสวยเเล้วนะเเบบนี้ 555 ไม่รุ้ รุ้เเต่ว่าชอบมากมายคะ
-ชอบรูปไอมินอ่ะ 555 ไกด์นำทางจริงๆ หน้าเหมือนน้าอ๊อดค่อดๆๆๆๆๆๆๆ
-เด็กหญิงบาติก ในรูปนี่เปนรูปเด็กหญิงจริงๆนะ 555 ผมยาวเท่าติ่งหูเเล้ว
-ชอบรูป สาวสก๊อจ สุดๆๆ 55555555 เค้าว่าน้องมะลิโตเเล้วน่ารักดีนะ เเต่ขออย่าให้ดำเลย พอดำเเล้วเหียก -*-
-เดี๋ยวไปเที่ยวกันน้ะเตงงง
มานับถอยหลังกันดีกว่าคะ^^
-เค้าเม้นอาจจอ่านวกวนหน่อยนะคะ เเบบว่าเค้าเหนื่อยจัเเเล้ววว
นอนกานนนนน