PT2GETER :: ร้ากๆๆๆ

ลูกตาล up!!
อื้มมม....
ก่อนอัพไดเค้าเริ่มกันยังไงเเล้วนะ ลืม 555
กว่าจะเริ่มพิมได้นี่ ตาลต้องนั่งคิดก่อนว่า จะขึ้นต้นว่ายังไงดี
หวัดดีทุกคนจ้าาา สบายดีไม๊? เเบบนี้หรอ?
ไม่ชินเลยเเหะ อาจจะเปนเพราะว่าไม่ค่อยได้อัพไดนานเเล้วละมั้ง
ลืมไปหมดเลยว่าการพิม การเขียน ต้องเริ่มต้นว่ายังไง -*-
เบื่อ เหนื่อย เซ็ง คิดถึงเมืองไทย...
อาทิตที่เเล้วทั้งอาทิต เเล้วก้ออาทิตก่อนๆๆ ตาลหยุบ้านตลอดเลยเพราะว่าไม่ค่อยมีงาน
หยุด หยุบ้าน ทั้งเหนื่อยทั้งๆที่หยุเฉยๆ เงินก้อไม่ได้
ทั้งเบื่อ ไม่มีอะไรทำ เกลียดความรู้สึกเเบบนี้มากๆ
ตาลเบื่อฮอลเเลนด์มากๆเเล้วตอนนี้ ...
ฝนตกบ่อย
เปียก เเฉะ เเทบไม่อยากออกไปไหน
ตาลคิดถึงเมืองไทย อยากกลับไปอยู่เมืองไทย ทำยังไงก้อได้ T______T
ไม่อยากอยู่ที่นี่เลย...
ก่อนที่ปิ้กจะมาเรียนต่อที่นี่ ตาลอยากกลับไปเมืองไทยก่อนน้ะ
อยากไปเที่ยว อยากมีความสุขอ่ะ T_T เเค่นั่งหยุที่ร้านปิ้ก ไม่ต้องไปไหน ตาลก้อมีความสุขเเล้วอะ
ตาลเบื่อกับการที่ต้องนั่งหยุในห้องเเคบๆคนเดียว
อยากออกไปข้างนอก ไปไหนก้อได้ เเต่ตาลไม่รุ้จะไปกับใคร .. อยากไปกับปิ้กนะT___T
ทั้งปิ้กเเล้วก้อตาล ได้เเต่นั่งสวดมน ขอพร บนไว้เเทบจะทุกที่ ทำยังไงก้อได้ขอให้มีเงิน
ขอให้ตาลได้กลับไทยก่อนสงกราน...
เหมือนมันจะลมๆเเล้งๆเลย เเต่ทำยังไงได้ละ ทำอะไรไม่ได้ ขอมีเเค่ที่พึ่งทางใจก้อพอเนอะ
อาจจะทำให้รุสึก .. สบายใจขึ้นมาบ้าง.... T______________T
รัก กลัวไม่รัก หวง คิดมาก ระเเวง ... ไม่ไว้ใจ...
เดือนที่เเล้วทั้งเดือนนะ ตาลกะปิ้ก เเทบจะ... เรียกว่ายังไงดี
มึนๆ ตึงๆ ไม่ค่อยได้เจอกัน ไม่ค่อยได้คุย ไดไม่อัพ ไม่ค่อยบอกรัก
ห่างๆ เฉยๆ เเล้วก้อ ทะเลาะกันบ่อย .. มั้ง
จำไม่ได้ เเต่คือ ความรุสึกมัน เฉยๆมากอ่ะ
อาจจะเปนเพราะตาลคนเดียวก้อได้ ที่รู้สึกเเบบนี้
พอปิ้กไม่หยุตาลก้อคิดถึง คิดถึงมาก
พอกลับมาก้อหาเรื่องทะเลาะ ทั้งที่ตอนที่ปิ้กไม่หยุ เหงาเเทบตาย
เเล้วไออาการเเบบนี้ จะเปนทุกๆครั้งเลยถ้าตาลต้องหยุบ้านคนเดียวนานๆ
พอปิ้กไม่ออน หรือออกไปไหนเเล้วไม่รับโทรสับ ตาลก้อจะระเเวงมาก
ตามไปไฮ5ของเพื่อนปิ้ก คอยสืบดูว่า นัดกันไปเที่ยวไหนไม่บอกตาลรึเปล่า
การที่ระเเวงมากๆเเบบนี้ ตาลไม่มีความสุขเลยอ่ะ ไม่เคยมีความสุขเลย
พอระเเวงไปก้อกลัวตัวเองจะเสียใจ ก้อปกป้องตัวเองด้วยการที่รักน้อยลงเพื่อที่จะได้ไม่เสียใจ(ทำด้ายย)
ความรู้สึกมันเลยเริ่มเฉยๆ โอเคจะไปไหนก้อไป ตาลไม่ห้ามเเล้ว ไม่คิดถึง
มันเลยเป็นจุดเริ่มต้นของอารมตึงๆ ของอาทิตๆที่ผ่านมา
เมื่อคืน...
ก้อทะเลาะกันอีก
ปิ้กน้อยใจที่ตาลพูดประชด ตาลเองก้อไม่รุ้ว่าตัวเองเปนบ้าอะไร
พอโกดเเล้ว ไม่อยากง้อ ไม่อยากทำอะไรเลย ดีเเต่พูดให้เสียใจหยุนั่นเเหละ (sundarn -*-)
พออารมโกดหายไป ก้อสงสารปิ้กมากอะ ปิ้กก้อร้องไห้ ร้องเพราะตาลไม่ยอมง้อ - -
ตาลเข้าใจความรุสึกเลยน้ะ เวลาที่น้อยใจเเล้วคนรักไม่ง้อเนี่ย
มันเหมือนเค้าไม่เเคร์เลย ทั้งที่ร้องไห้เสียใจ เค้าก้อยังไม่ยอมง้อ ...
ตาลเปนคนคิดมาก บางอย่างที่คิด ก้อระเเวงไปเอง คิดไปเอง
ตาลกลัวว่า ตาลจะเสียใจเหมือนครั้งก่อนอีก จิงๆนะ
ไม่รู้กันอะดิว่าปิ้กทำไรไว้ 555 เเบบว่าน้ะ .. ตาลไม่อยากอัพเรื่องอะไรที่ไม่ดีๆอ่ะ
เอาเปนว่าปิ้กเคยทำ ให้ตาลเสียใจ มาก ..ครั้งนึงก้อเเล้วกัน
ความเชื่อใจที่เคยมีมันเลยหายไป ...
ตอนนี้ก้อพยายามสร้างมันขึ้นมาไหม่หยุน้ะ เพราะตาลคิดว่าบางที
การที่ตาลโกดไปแล้ว ทั้งที่ปิ้กไม่ได้ทำอะไรผิด
ปิ้กก้อคงท้อใจน่าดู ....
ถึงเตง

เมื่อคืนอยากกอดเตงมากเลยนะ คิดถึงมาก
พอเตงนอนหลับไป เค้าอยากกอดอ่ะอยากนอนกอด
กลัวผีก้อกลัวT________T ร้อนก้อร้อนเเต่ยังห่มผ้า เมื่อไหร่เตงจะมานะ
วันไหนที่เตงไปรับวีซ่าเค้าคงดีใจมากๆเลย
เค้าไม่อยากนอนคนเดียว พอนอนกับเตงเเล้วเค้าอุ่นใจจัง
ตั้งเเต่เตงกลับไปเมืองไทย ไม่มีวันไหนที่เค้านอนหลับสนิทเลยเตงรุ้ไม๊T_______T
อาทิตที่เเล้วมีงานวันเกิด เค้าก้อคิดถึงเตงมาก เเม่ก้อบ่นถึงเตงตลอด
เวลามีงานที่บ้านเเบบนี้ อยากให้เตงหยุด้วยนะ กินอมาเรตโต้กันเนอะ
ปากจะได้หวานๆ ^^
เค้านึกเเล้วขำๆตอนที่เค้านอนห่มผ้าหนาๆ ทั้งที่ตัวงี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อ
เตงพยายามจะเอาเท้าเขี่ยๆ ผ้าห่มออก แล้วเอาขามาพาดขาเค้าไว้เเทน
เเล้วก้อบอกว่า ไม่ต้องกัวนะเค้ากอด 5555
นอนไปได้สักสองนาที เค้าหลับตาคว้าๆๆหาผ้าห่มไหญ่
ไม่ได้ทำให้หายกลัวได้เลย>.,< ทำไงได้เค้าขี้กลัวผี 555+
โอ้ยคิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงง เเง๊งงงงงงงงงงง
รีบมาน้ะเต๊งงงงงงงงงงงง
เวลาที่เหลืออีกสามเดือน เตงหยุกะครอบครัว พ่อเเม่ บาติกให้มากๆนะ
บางทีการที่เตงมาหยุที่นี่ เค้าไม่รุ้ว่าเค้าจะให้เตงในสิ่งที่ขาดได้ไม๊
ที่นี่ไม่มีที่ให้เที่ยว เค้าไม่รุ้จะพาเตงไปที่ไหน เตงต้องอดทนนะ ขอเเค่หยุกับเค้า
เค้ารุ้ว่าเตงคงคิดถึงครอบครัวเตงมากๆ คิดถึงร้าน คิดถึงเมืองไทย
เเล้วก้อทุกๆอย่างที่นั่น .. เค้าเองอยากให้เตงมาไวๆ มาหยุกับเค้าที่นี่
เเต่เวลาที่เหลือเตงใช้ให้คุ้มค่านะคะ กว่าเราจะได้กลับเมืองไทยอีกคงเป็นปีหน้าเลย
เที่ยวให้พอ เเต่อย่าไปกับเพื่อน เพราะเค้าไม่ชอบ -*- บอกไว้ตรงนี้เลย
ว่าทีหลังบอกว่าอย่ามาชวนอีก!
PS ::
- จบเหอะ ตาลไม่รุ้ว่าจะอัพอะไร เเต่อยากอัพให้ปิ้กอ่าน ตาลรักปิ้ก
- น้ำตาลคิดถึงน้องบาติกจังงงงงงงงง
- คดีน้องมิวปากเเมวเมื่อวานนี้เเอ่ดมาขอโทดเรียบร้อย จำไว้นะคะว่าทีหลังอย่าทำ พี่ไม่โง่
- ที่น้องปุ้ยถามไว้ว่าทำไม น้องบาติกทำไมเรียกพี่ลูกตาลว่าน้ำตาล? ก้อตอนเเรกเลยที่บาติกเจอพี่อ่ะคะ
เค้าก้อเรียกน้ำตาลมาตั้งเเต่ตอนนั้นทั้งที่ไม่มีใครบอกเลย เเล้วก้อมีบาติกคนเดียวที่เรียกว่า "น้ามตาลลล"
- พี่รุจเฉ่ม เเต่เฉิ่มหล่อนะคะ (เลียนเเบบเจ้ม้า) 5555
- ไว้อาลัยเเด่อ.เอเเบคด้วยคะ เล่นเอานู่หลับไม่ได้หลายวันเลยนะคะ ภาพติดตา T___________T
- ขอบคุนสำหรับทุกๆคอมเม้นนะคะ (ทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ตอบ เเต่ยังมาเม้นให่้ตลอดเลย ซึ้งใจๆๆ^^
- รักปิ้กที่สุดเลยนะ^^

นานๆเปิดมาเจอพี่ตาลอัพ ก็ขอตื่นเต้นนิดนึง
อิอิ
เอ้อ....จะปลอบยังไงดี
เอางี้ๆ อยากบอกว่าที่ไทยร้อนมากกกกกกกกกก
ตับทะลุ (เผื่อจะอยากมาน้อยลง -*-)
5555 5 5
รู้ว่าไม่ช่วยให้ความคิดถึงเบาบางลง
เเต่ก็อยากบอกว่าร้อนจริงๆ
อยากไปฮอลเเลนด์เเฮะ แป้งชอบฝน อิอิ
^^
เวลาไม่พบไม่เจอ อะไรๆมันจะเกิดได้สารพัด
อย่างที่พี่ตาลเป็น
แป้งว่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
บางทีการที่เราคิดถึงมากเท่านั้น
มันก็พาลให้เระเเวงสงสัยไปล้านแปด
แป้งว่าพี่ปิ๊กเค้าเข้าใจนะ (อาจจะมีน้อยใจ)
เเต่ลึกๆเเล้วทั้งคู่ต่างรู้ดี ^^
"รักจนเกินคำบรรยาย"
อยากให้ถึงวันที่สองคนได้เจอกัน
คงไม่มีความทรมานเเบบนี้
เเม้จะไม่มีที่เที่ยว ไม่มีครอบครัว
ก็ยังเชื่อเสมอว่า
"เติมเต็มกันได้"
เเค่มีสองคนที่รักกันก็พอแล้ว ^^
คิดถึงทั้งคู่จ้า