pт2gєтєя :) wє Love єach otheя 
PT2GETER :: คำตอบและรูปจูบ
ก่อนอื่นเลยย ขอตอบคำถามที่ค้างคาใจ
แบบว่าประชาชนถามกันมาล้นหลาม (อือหือออ)
ถึงลูกชายสุดหล่อของพ่อปิ้กกะแม่ตาล
ผู้นั้นก้อคือ "ธีรเดช"
ลืมกันรึยังเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยย??
คำตอบก้อไม่มีอะไรมากคับ
คือฝากลูกพี่ลูกน้องของแฟนพี่สาว (เอ้า งงมั้ย - -")
ให้เค้าเลี้ยงให้ ตอนที่ปิ้กจะไปหาตาลที่ฮอลแลนด์อ่ะคับ
ไปตั้งสองเดือน หยุที่นี่คงไม่มีไคมีเวลาเลี้ยงให้เปนแน่แท้
พอดีน้องบิว (คนเลี้ยงอ่ะคับ) เค้าแบบว่าชอบธีรเดชม๊ากกก
เห็นบอกว่าจะไปซื้อชิสุพอดี เราก้อเลยให้ม๊อบถูพื้นไปเลี้ยงแทน 555
เพราะขนธีรเดชมันไม่เหมือนชิสุไฮโซๆ ทั่วไป
ของเขาจะขนตรงๆ ผูกโบว์ สลวยสวยงาม
แต่ธีรเดชมันดำๆ ขาวเปนหย่อมๆ มีสีทองแบบแว๊นๆนิสๆ
แลดูซกมกมากเลย 555 ทั้งๆที่อาบน้ำแล้ว
หายากนะคับคนที่รักหมาที่ใจใช่ภายนอกเนี่ย
เมื่อได้โอกาสน้องบิวอาสารับเลี้ยงแล้ว
ก้อเลยให้เค้าเลี้ยงไปก่อน (ได้ไปวันแรก พาไปสปาหมาเลยได้ข่าว ฮะๆ)
เห็นลูกมีความสุข ป๊าม๊าก้อดีใจ อิอิ
พอปิ้กกลับจากไปหาตาล
กะว่าจะไปเอามาเลี้ยงต่อ แต่ก้อคิดว่า
เออเราหยุกะมัน เรายังรักมันมากๆๆๆ
แล้วน้องบิวเขาเลี้ยงมานาน หยุๆ คิดจะเอาคืนมาเลยก้อนะ
แล้วก้อปิ้กเองก้อยังไม่แน่นอนว่าจะหยุที่นี่อีกนานเท่าไหร่
เด๋วถ้าไปเรียนต่อที่นู่น ลำบากต้องเอาไปฝากเขาอีก
ตอนนี้ก้อเลยกลายเปนว่า ถามสารทุกข์สุกดิบของลูกชาย
ผ่านทางแฟนพี่สาวแทน T____T
อยากจะบอกว่า ป๊ากะม๊าคิดถึงลูกมากกก
รออีกซักสิบปีนะลูก เด๋วป๊าไปรับมาหยุบ้านเรากัน 555555
หยุให้ถึงนะลูกนะ สิบปีเอง T_T
เรื่องต่อมา ...
อยากจะประกาศกู่ร้องให้ก้องโลกว่า ...
.
.
.
.
.
.
"ได้รับจดหมายเข้าเรียนต่อที่เนเธอร์แลนด์แล้ววว !!"
ว๊ากกกกกกกก อ๊ากกกกกก ย๊ากกกกกกๆๆ (เอฟเฟกประกอบอาการดีใจ)
โหยยย ลุ้นกันแทบตาย ในที่สุด T________T
แต่ก้อยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่หรอก
เพราะว่ามันเปนจดหมายส่งมาว่าให้ไปจ่ายตังค่าลงทะเบียนเรียน
กับค่าประกันวีซ่า รวมทั้งหมดประมาณ 10,250 ยูโร !!
อ่านไม่ผิดคับพี่น้อง ยูโร จริงๆ ไม่ใช่บาท T____________T
(อยากรู้ว่าเท่าไหร่ คูณ 49 เอาคับพี่น้องค้าบบบ)
ให้โอนทั้งหมดก่อนวันที่ 15เดือนหน้านี้อ่ะคับ (มีนาเนี่ยะ)
แบบว่าเดินมือสั่นเอาจดหมายไปให้พระบิดามารดารับทราบ
ตอนนี้ก้อเหลือแค่มาลุ้นกันว่า ...
บิดามารดาของข้าพเจ้าจะตกลงใจว่าอย่างไร
แต่เท่าที่ดูสภาพแวดล้อมทั่วไป ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีถึงดีมาก :))
มีเรื่องให้ลุ้นเรื่อยๆ เด๋วพอโอนเงินเสดก้อมาลุ้นกันอีกว่าวีซ่าจะผ่านมะไหร่
ชีวิตช่างมีรสชาติเหลือเกิ๊นนนน
มีอะไรให้รอคอยหยุตลอด ...
มันก้อเปนแบบนี้แหละเนอะ เมื่อถึงวันนึงที่เราไม่ต้องรอคอยอะไรอีก
วันนั้นก้อคงเหมือนกับชีวิตเรื่อยเปื่อย
รออยู่อย่างเดียวล่ะมั้ง รอวันชราภาพ - -"
แล้วก้อแก่ตายไปในที่สุด T___T
เพราะฉะนั้นปิ้กขอรออะไรๆ ต่อไปเรื่อยๆ ดีกว่า
ชีวิตที่ไม่มีความหวังอะไรเลย
ก้อคงเหมือนกับความเปนมนุษย์แทบจะไม่เหลืออีกเลยล่ะมั้ง
แบบว่าไม่รู้จะอยู่ไปทำไมอ่ะเนอะ ว่ามั้ย
ต่อมาเรื่องที่สาม เรื่องรูปของเรา ปิ้กกับตาลคับ
คือจากคอมเม้นหน้าที่แล้วที่นลินเม้นไว้ว่า
การที่ปิ้กกับตาลมีรูปแนวนี้มากๆ มันทำให้เด็กเลียนแบบ
จริงเลยคับ ปิ้กกับตาลก้อคิดมานานแล้วนะ - -"
แต่แบบคืออย่างงี้ครับ ปิ้กจะอธิบายให้ฟัง
เริ่มจากตอนแรกเนี่ย คือครั้งแรกที่เราเจอกันน่ะคับ
มันเปนอะไรทีเราสองคนรู้ทุกอย่างอยู่แก่ใจดีตลอดเวลาว่า
เด๋วเราก้อต้องจากกัน ...
คือมันยังไงดีล่ะ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันอ่ะคับ
แล้วปิ้กกับตาลเนี่ย เป็นคนชอบถ่ายรูปทั้งคู่
(แต่ปิ้กไม่ค่อยชอบถ่ายรูปตัวเองเท่าไหร่ ยกเว้นตาลจะถ่ายให้)
แต่ด้วยความที่เรานานๆ เจอกันทีไงคับ
เคยเห็นในเนตเป็นรูปจูบสวยๆ แบบเกาหลี แบบญี่ปุ่น ฯลฯ
มันมีเยอะ เปนธรรมดาอ่ะคับ เราก้ออยากถ่ายให้ได้สวยๆแบบนั้น
แต่ว่าส่วนใหญ่ภาพที่เห็นๆ ของปิ้กกับตาล จะเป็นภาพที่แคปมาจากวีดีโออีกที
จะไม่ค่อยถ่ายเปนภาพแอคชั่น .. แล้วนิ่ง อะไรแบบนั้น
รูปมันถึงออกมาดูไม่แข็ง แล้วอีกอย่างคือเราไม่มีคนถ่ายให้
เลยต้องตั้งกล้องแล้วก้อคุยกะกล้องบ้าง คุยกันเองบ้าง
ชอบตอนไหนก้อค่อยแคปมาเปนภาพนิ่งอ่ะคับ
ในตอนแรกสุดเนี่ย
รุปพวกนี้จะอัพลงแต่ในสเปซของตาล
เปนไดอารี่แรกของเราสองคน ซึ่งอย่างที่รุ้ว่า
มายสเปซมันเปนเหมือนพื้นที่ส่วนตัวมากๆ อ่ะคับ
แล้วก้อเข้าถึงค่อนข้างยาก อีกอย่างในนั้นก้อมีแต่คอมเม้นดีดี
สังคมดีดีซะส่วนใหญ่ มีแต่คนรู้จัก
จุดประสงค์เลยคือแค่เกบไว้ดูกันสองคน
แล้วด้วยความที่ปิ้กกับตาลหยุไกลกัน เราไม่ได้หยุด้วยกัน
ผลัดกันอัพ ก้ออัพโหลดภาพขึ้นไป พอปิ้กไปอ่านเหนรุปก้อเซฟเกบไว้
รุปจะหยุทั้งที่กล้องตาลบ้าง กล้องปิ้กบ้าง มือถือทั้งสองสามเครื่องบ้าง
พอเราห่างกัน เรากอ้เอามาลงๆไว้แล้วก้ออัพขึ้นไปประกอบเวลาเขียน
มันก้อเปนแบบนั้นมานานอ่ะคับ
มันก้อไม่มีปันหาอะไร
จนกระทั่งย้ายมาสตอรี่ไทยเนี่ยอ่ะคับ ...
ตอนแรกบอกตรงๆ เลยนะคับ
คือไม่มีไคจะคิดหรอกใช่ไหมว่า
การที่เราแค่เขียนเรื่องส่วนตัวลงไป ..
จะทำให้คนเข้าไดเปนพัน เปนหมื่น
คือในความคิดปิ้กตอนแรก ปิ้กไม่คิดว่าไดจะมีคนเข้าเยอะอะไรมากมาย
ปกติแล้วปิ้กก้อเขียนหยุไดฮับ ไดอีส คือเขียนมาหมดแล้วอ่ะคับ
ก้อเฉยๆ อ่ะ ไม่มีไครุ้จักเลยด้วยซ้ำ
อาจจะเปนเพราะตอนนั้นมีแต่ตัวหนังสือล้วนๆ รุปไม่มีเลย
เลยทำให้คนเข้าแล้วขี้เกียจอ่านด้วยล่ะมั้ง
แต่พอมาเขียนในสตอรี่ไทย คนก้อเริ่มเข้ามากขึ้นเรื่อยๆ
จากที่เราคิดว่ามันเปนแค่ไดอารี่ของเรานะ
มันเลยกลายเปนไดสาธารณะไปโดยปริยาย..
แต่ถ้าถามว่าชอบไหม .. ชอบนะคับ
ชอบมีเพื่อนที่คุยกันรู้เรื่อง ชอบสังคมดีดี ชอบอ่านคอมเม้นที่ให้กำลังใจเวลาเราท้อ
ชอบที่รุ้สึกว่าไม่ต้องหยุคนเดียวในโลก
แต่ถามว่าเจตนาจะให้มันออกมาเปนแบบนี้ไหม
แบบที่ให้เดกๆ หรือไคต่อไคเลียนแบบอะไรหลายๆอย่าง
ก้อขอบอกตรงๆ ว่าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ...
คือบางทีปิ้กกับตาลไปเหนรุปจูบ (ซึ่งเยอะมากๆ) ในhi5
แล้วดูเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ปิ้กเองก้อพยายามจะคิดว่า อาจจะไม่เกี่ยวกะเราก้อได้
ไม่ได้ดังขนาดนั้นนี่หว่า จะมาเลียนแบบเราทำไม
แต่ถ้าเอาความจริงก้อคงหนีไม่พ้น มันก้อคงจะมีบ้าง
เหมือนกับแบบอาจจะติดตามไดเรามาตั้งแต่ไม่มีแฟน
แล้วพอมีแฟนปุ๊บ ก้อต้องถ่ายรูปจูบมาลง จะได้เหมือนปิ้กกับตาล (มั้ง)
ซึ่งคือถ้าจูบแล้วสวย ดูศิลป์ๆ นิดนึง ดูอบอุ่น รัก มันก้อโอนะชอบดู
แต่ถ้าออกมาแบบ ... อือหืออ
ยังเด็กมากก จูบกันชนิดที่แบบว่าหื่นมาจากไหน -*-
แบบนั้นปิ้กเลยคิดว่าน่าจะคัดรูปหน่อยนะ
เพราะมันไม่เหมาะสมจริงๆ ดูแล้วบอกไม่ค่อยจะถูกว่าต้องการจะสื่ออารมณ์ไหนกันแน่อะคับ
ก้อคิดกับตาลหยุว่า ถ้ามันมีผลมาจากเราจริงๆจะทำยังไงดี
ตอนแรกคิดว่า จะเอารูปจูบรูปหอมพวกนี้ออกให้หมดดีไหม ?
แล้วพวกรุปใน hi5 ก้อเอาไปใส่ในหมวดที่ให้เฉพาะบางคนเข้าดูได้เท่านั้น
แต่ก้อนะ ..มันก้อรุ้สึกแย่ๆอ่ะคับ
แบบนี่มันไดอารี่เรานะ เราแค่อยากเกบไว้เปนความทรงจำแค่นั้นเอง
เลยคิดว่าถ้าวันนึงอาจจะลอคได แล้วให้พาสเฉพาะบางคนดีไหม T__T
ตาลบอกว่า เราสองคนเจอกันปีละแค่ สองครั้ง
ให้เราได้ทำในสิ่งที่อยากทำบ้างไม่ได้เหรอ
แล้วอีกสี่ห้าเดือนหลังจากนี้ไป เราก้อแทบจะไม่มีรูปจะลงแล้ว
ยังจะต้องเอาออกอีกเหรอ เพื่ออะไร?~ เพื่อใคร ?
... ตอบไม่ได้ ...
ปิ้กเองก้อเลยไม่รุ้จะทำยังไง .. ไครุ้ช่วยบอกที T__T
เพราะที่เอามาลง ก้อมองด้วยตาแล้วพอจะประเมินได้ว่ามันไม่ได้อุจาดขนาดนั้น
แค่อยากมีรูปสวยๆ ที่ดูแล้วรุ้สึกดีดี รุ้สึกถึงรัก
แต่ถ้าทำให้ไคต่อไคเลียนแบบหรืออะไรพวกนี้
ก้ออยากจะบอกนะคับว่าต้องพิจารณาด้วยนิดนึง
ถ้าเหนว่าเออสิ่งที่เราทำมันไม่เหมาะสม ก้ออย่าทำตาม
ให้คิดว่านี่มันเปนแค่ไดอารี่ส่วนตัวของคนสองคน แค่นั้น
แต่ถ้าคุณเห็นว่ามันสวย อยากมีบ้าง ก้อโอเค แต่ว่าต้องดูความเหมาะสมด้วยอ่ะคับ
ว่าเออจะถ่ายให้มันออกมาในอารมณ์แบบไหนยังไง
บางรูป .. ถ้าถึงกับขนาดเห็นปากประกบปากชนิดที่ ลิ้นต่อลิ้น ฟันต่อฟันเลยเนี่ย -*-
บอกตรงๆ ว่ามันไม่ได้สวยเลยคับ ไปดูหนังเอ๊กยังจะดีกว่า - -"
อ้อแล้วปิ้กจะบอกว่า รูปพวกนี้พ่อกับแม่ปิ้กเคยเห็นแล้วนะคับ ยังชมว่าทำรูปสวยเลย เง้ออ XD
เค้าไม่ได้สนับสนุนนะคับ แต่มันบังเอิญว่าพี่สาวเข้ามาอ่านไดตลอด
แล้วเปิดคอมที่ร้าน เขาเลยเหนกันทั้งร้าน - -"
พอ่กับแม่ก้อเหน แต่ใจจริงคิดยังไงอันนี้ก้อไม่รุ้นะ รุ้แต่ปิ้กโค่ดอายเลยเหอะ T__T
แต่พี่สาวมาบอกว่าแกชมว่ารูปสวยดี ถ้าคนในรูปไม่เปนลูกสาวแก 555555
แต่แกก้อบอกว่าเราจะเปนยังไงก้อช่าง ขอแค่เปนคนดีก้อพอ :)
เพราะฉะนั้น คนที่เคยมาด่าเราไว้ว่า "พ่อแม่มาเหนแล้วจะเสียใจ"
ก้อจะขอตอบตรงนี้เลยคับว่า ...
"เหนแล้ว เหนทั้งได เหนทั้งรูป ทั้งตัวเป็นๆแล้ว แกก้อไม่ได้เสียใจอะไรอ่ะนะคับ"
แบบว่าพ่อแม่ท่านมีเหตุผลพอที่จะรุว่าลูกตัวเองเปนยังไง มีความคิดไหม
แต่ปิ้กว่าท่านน่าจะเสียใจมากกว่าถ้ารู้ว่าลูกตัวเองเอาแต่เปนนักเลงคีบอร์ด หรือทำความเดือนร้อนให้คนอื่น
แค่เราเปนคนดีของพ่อแม่ ของสังคมนี้ก้อพอแล้วคับ :)
โอโห ...พิมพ์เรื่อยๆ ยาวขนาดนี้เลยเหรอ
อัพยาวเอาโล่ห์อีกแร้วกรุ T_T
เกบโล่ห์ไว้มอบให้คนที่อ่านจบทุกตัวอักษรดีกว่า 55555
ขอตัวไปนอนก่อน ฝันดีคับ ^^
ปล. หารูปใหม่ๆ ลงไม่ได้เลย โอ้มายบุดด้า !!
