Storythai

เค้ารักเตง....

วันนี้

วันที่ 29 นอนกอดปิ้กทั้งคืนเลย ไม่อยากห่าง
เมื่อคืนนี้มีความสุขที่สุดในโลก
การที่ถูกสัมผัสโดยคนที่รัก มันรุสึกดีจังเนอะ> <

เวลาที่กอดปิ้ก ไม่อยากจะคิดถึงเรื่องที่จะต้องจากกันเลย
พอคิดขึ้นมาทีไรก้อจะร้องไห้ทุกที
ตาลเองก้อไม่รุ้ ไม่เเน่ใจว่าปิ้กจะได้มาหยุกับตาลเมื่อไหร่
เเต่ถึงยังไง ตาลก้อต้องกลับไปหาปิ้กอีกตอนกลางปีหยุดี
ถึงตาลจะรุ้เเบบนั้นว่าจะต้องได้เจอกัน
เเต่ตอนนี้อ่ะ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ที่ตาลต้องหยุคนเดียว
4-5 เดือนที่ต้องห่างกันตาลไม่รุว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
การที่เราต้องห่างกัน ปิ้กบอกตาลว่า "ก้อเเค่จับต้องไม่ได้เเค่นั้นเอง"
เเต่รุ้ไม๊นั่นเเหละที่มันทรมาน...

ตาลกลัวเวลาที่เราห่าง..
เเล้วทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน มันจะรุนเเรงขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งตาลเองก้อไม่อยากให้เปนเเบบนั้น
ตาลไม่เคยอยากเลิกกับปิ้ก ไม่อยากหยุคนเดียว
ไม่อยากทิ้งอะไรที่เกี่ยวกับเราไปเลย
ตาลเองพยายามคิดหยุเสมอ
อยากเปนคนรักที่ดีบ้าง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ตาลรุ้ว่าทำได้ไม่ดีเท่าไหร่
ตาลอ้างเเต่ว่า "ตาลรัก"  เเต่สิ่งที่ตาลทำ บางอย่างมันยังไม่พอ

ถ้าปิ้กกลับไปครั้งนี้ ตาลจะพยายามทำให้มันดีขึ้น
เพื่อที่เราจะได้หยุด้วยกันไปนานๆ
ไม่ว่าจะมีอุปสรรคเเค่ไหนก้อเหอะ เเต่ตาลจะอดทน
อย่างน้อยปิ้กกก้อไม่ได้ไปไหน ก้อยังหยุข้างตาลเสมอ
เพียงเเค่กอดไม่ได้เเค่นั้นเอง....

"สัญญาเเล้วน้ะ"

เมื่อวานตอนเยนพาปิ้กไปร้านอาหารจีน
พาไปกินอะไรที่อยากกิน ...
ถ้าปิ้กไม่หยุเราก้อไม่รุจะไปกับใครเเล้ว
ถึงจะมี...ยังไงตาลก้อไม่อยากไปหยุดี
จะมีอะไรไม๊ที่ตาลทำเเล้วมีความสุข
มากกว่าทำกับคนที่ตาลรัก...
ตาลว่าคงไม่มี ..ทุกอย่างตาลจะมีความสุขได้ ถ้ามีปิ้กคนเดียว ...

30 มค...
เเล้ววันนี้ก้อมาถึงจนได้
ตาลยังจำวันเเรกที่ไปรับปิ้กได้หยุเลย
เวลามันผ่านไปเร็วจัง
โดยเฉพาะเวลาที่เรามีความสุข...
ตาลหวังว่าครั้งนี้คงจะไม่เส้าเหมือนคราวที่เเล้วอีกเเล้ว
เเต่ไม่เลย...
มันเจ็บที่ใจตลอดเวลา
ทุกครั้งที่กอดตาลก้อน้ำตาไหล...

ตื่นเช้าวันนี้ตาลไม่อยากลุกจากที่นอน
ตื่นมาดูนาฬิกาทุกๆ20นาที
เหนปิ้กนอนก้อได้เเต่กอดๆ ไม่รุสึกว่าเบื่อเลยที่ได้กอด
ไม่เบื่อที่ได้จูบ ... จะทำยังไงน้ะ ถึงจะได้กอดเตงทุกๆคืน...
เวลาที่อากาศหนาวๆเเล้วได้กอดคนรัก
มันอุ่นกว่าห่มผ้าซะอีก....เนอะเตง

13.35.... ของวันที่ 30 มค

ตอนนี้ตาลกลับมาจากแอร์พอร์ตเเล้ว
น้ำตายังคงไหลหยุ ...
มองไปทางไหนก้อเจ็บ
ทำไมต้องเปนตาลด้วยก้อไม่รุที่ต้องเสียใจหยุเเบบนี้
ทำไมคนอื่นเค้าถึงได้หยุด้วยกัน
เเต่ทำไมตาลกับปิ้กถึงไม่...

นาที่ที่ต้องจากกัน ทรมานเเค่ไหน ซ้ำเเล้วซ้ำเล่า
เเต่ไม่เคยชิด้สักที...
ตอนที่ปล่อยมือจากเตง ใจจะขาดเนอะ เจบมากเลย
ร้องไห้เเบบไม่อายคนข้างๆเลยเค้า
รุ้เเต่ว่าไม่อยากปล่อยเตงไปเลย เค้าอยากหยุกับเตง

ความฝันของเรา เราจะทำให้เปนจิงเนอะ
อีกไม่นานเราจะขึ้นเครื่องด้วยกันที่สุวรรณภูมิ
ต่อไปเตงไม่ต้องมาส่งเค้า หรือเค้าต้องมาส่งเตงอีกเเล้ว
วันนั้นคงเปนวันที่เรามีความสุขมากจริงๆ

เตงง..สำหรับเค้าเเล้ว เตงเปนมากกว่าเเฟน
มากกว่าคนรัก เพราะเตง คนนี้ๆเปนได้ทั้งชีวิตของเค้าเลย

..เค้ารักเตงน้ะ
เค้าไม่รุจะบอกเตงว่ายังไง เเต่เค้ารักเตงมาก ขาดเตงไม่ได้จริงๆ
เวลาที่เราต้องจากกันเค้าทรมานมากน้ะ มันเจ็บมากใช่ไม๊ที่รัก
เอามือมาจับที่หน้าอกน้ะ เหมือนที่เค้าเคยทำ
ใจมันหวิวๆ เเล้วเตงจะรุ้สึกดีขึ้น...
ตอนนี้เค้าเองก้อทำหยุ หวังว่ามันจะช่วยเค้าได้บ้าง
เมื่อกี้เค้านอนหลับไป เหมือนฝันเลย
คิดถึงเเต่เตงตลอดเวลา กลิ่นที่นอนก้อยังหยุ
เค้าเองไม่รุเลยว่าจะเริ่มต้นที่ตรงไหนก่อน
มองไปทางไหนก้อเหนเเต่ภาพเตง เเล้วก้อนั่งร้องไห้หยุเหมือนเดิม
ทั้งที่เราก้อยังรักกันหยุ เหมือนที่เตงพูดไง
เเต่ทำไมมันเจ็บจัง ...




ว่างเปล่า...

PS..http://pt2geter.hi5.com เหมือนเดิม!!

Pickoloz Edit~*


ไม่เคยน้ำตาไหลมาราธอนขนาดนี้มาก่อนเลย
12 ชั่วโมงบนเครื่องบิน ..
ทั้งผ้าห่ม ทั้งหมอน สงสารคนซักผ้า EVA Air จังแฮะ - -
น้ำมูกน้ำตา ไม่ต้องบรรยาย ...


อดทนนะเตง
รอสักวันนึง ... ที่จะไม่ต้องจากกันอีก



สัญญากันไว้แล้วนะ :)



เค้าไม่เข้าใจ ..
ไม่ได้อกหัก ไม่ได้เลิกกัน ไม่ได้จากไปตลอดกาล
แต่ทำไมมันเจบที่ใจ .. เจบไปหมด
เจบซ้ำๆ เปนทุกครั้งเวลารุ้ว่าต้องจากกันอีกนาน ..
มันหวิวๆตรงหัวใจ มันหายใจโหวงๆ บอกไม่ถูก  รุ้แต่ว่าเจ็บ
แล้วน้ำตาก้อไหล ..


อีก 5 เดือน .. กอดอีกครั้งนะ ..
แล้วเค้าก้อหวังว่าจะเปนกอดที่ไม่ต้องปล่อยอีกแล้ว

หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี
ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
 
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
เรื่องวันวานและฝันของเรา

มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง
และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา
คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ