Storythai

looktarnz Ditๆๆๆ


ickoloz Up~*


เมื่อวันก่อน ได้มีโอกาสอ่านไดอารี่เก่าๆ ของตาล
ปิ้กขอตาลอ่านเอง ตอนแรกตาลทำท่าอิดออด
แต่ในที่สุดก้อเอามาให้เล่มนึง มีกุญแจล็อกด้วยนะ
แหม.... อะไรจะลับสุดยอดปานนั้น
เป็นไดอารี่ตั้งแต่ปี 2542
ตอนนั้นตาลหยุ ม.1 ที่ไทย วัยกำลังเอ๊าะๆ

เชื่อมั้ยครับ ปิ้กอ่านหน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้าย
เด็ก ม.1 คนนี้ ไม่พูดถึงเรื่องเรียนแม้แต่หน้าเดียว 5555

ทุกๆวัน (ที่เขียน) มีแต่เรื่องเพื่อน แล้วก้อแอบชอบหนุ่มเอ๊าะๆ
นับรวมๆทั้งเล่ม ได้หนุ่มวัยเกรียนราวๆ 8 คนเห็นจะได้
ชีตกหลุมรักทุกคนเลยครับ 555


เสียดายที่นี่ไม่มีที่แสกน ไม่งั้นจะแสกนให้ดู
อิอิ มีรูปตอนสาวๆซะด้วยย

เด๋วจะหาว่าโม้ ขอยกตัวอย่างให้ดู 555

อันนี้เปนหน้าแรก
โดยปกติแล้ว ไม่รู้ทำไม ตอนมัธยม หน้าแรกต้องมีไว้แนะนำตัว
คือ.. ไดอารี่น่ะมีหลายเล่ม แต่ต้องเขียนแนะนำตัวทุกเล่ม
ทั้งๆที่อ่านคนเดียวเนี่ยแหละ ต้องแนะนำ ไม่งั้นไม่ถือว่าเปนเล่มใหม่

"ตัวฉันชื่อ ตาล เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม 2529
ชอบกิน ส้มตำเป็นชีวิตจิตใจ
ดาราที่ชอบมากๆ คือศรราม (เข้าใจว่าตอนนั้นยังไม่มีกอล์ฟไมค์)
เพราะว่าศรรามหล่อดี ก็เลยชอบ (อ๋ออ..)
เราเป็นคนหลงตัวเองมากๆเลย เพื่อนบอกว่าเราน่ะ
"เห็นคนอื่นมองก้อว่าเขารัก" ก็มันจริงนี่นา (ขนาดนั้นเลย ??)
คนที่ชอบก้อจะเปนคนแบบ ศรรามทุกประการ
ความหวังอยากให้นามสกุลเทพพิทักษ์ (โอโหคลั่งไคล้เอามากนะยะหล่อน)"

นี่แค่แนะนำตัวฉบับย่อๆนะครับ
ถ้าอ่านเต็มๆจริงๆจะหาว่าขายภรรยาหากิน
คาดว่าจะโดนตบหลังจากเลิกงานในไม่ช้า 5555


" เออ ตอนนั่งรถ 145 นะ เห็นผู้ชายคนนึง
ประมาณ ม.2 - ม.3 (ตัวเองหยุ ม.1 นะ) ขึ้นรถมา
ตอนแรกไม่ทันสังเกต ใส่เสื้อกีฬา แขนยาว สีขาวแดง
หน้าตาก้อดี น่ารักมากเลยล่ะ (โอ้โหนี่เมิงไม่ได้สังเกตเลย ?!?!)
ตอนแรกเรารู้สึกเหมือนว่าเขากำลังมองเราอยู่ (แหม..)
แต่ว่าคงเป็นได้ไม่ได้หรอก เราขี้แหร่จะตาย (โอ๋ๆๆๆ)
ก็เลยไม่กล้าเงยหน้าให้เขามองเรา (มั่นใจว่าเค้ามองจริ๊งงง)
กลัวเขาจะเห็นความขี้เหร่ (โอ๋ๆๆ 555)
คราวนี้เขาไป นั่งรู้สึกสบายตัวมากเลย
เพราะว่าตอนที่เขามอง เราทำตัวไม่ถูกเลย (คิดไปเองจังนะแม่คุ๊ณณ)
พอตอนเขาจะลงที่เอกไพรินทร์ เราตัดสินใจมองหน้าเขาอีกที
พอเรามองนะ สายตาเขากับเราก้อจ๊ะเอ๋กัน
อู๊ยย!! หล่อมากกก (เหรอออออออออออออ)
เราหลบ เขาก้อหลบ แล้วก้อมองใหม่ แล้วก้อหลบอีก ไม่กล้ามอง
แต่รู้สึกหลงรักเขาแล้วทำไงได้ ( โอ้โห... รักแล้วว?!?)
แต่ก้อหมดหวัง ไม่รู้ว่าจะได้เจออีกรึเปล่า
ชื่อก้อไม่รุ้ ที่อยู่ก้อไม่ทราบ (มันก้อแน่หยุแล้ว - -)
แต่อยากรู้จักเธอจังเลย (ยังไม่หยุดเพ้อ ..)
แล้วเราก้ออยากเจอเค้าอีกจัง ... "


อ่านไปเรื่อยๆ ก้อเริ่มขำมากขึ้นๆ
คือเข้าใจว่าคนเขียนเนี่ยไม่ได้ต้องการให้มันตลกตรงไหน
แต่ว่าคนอ่านขำขี้แตกขี้แตน - -
ขำจนตาลอาย ทุบเอาทุบเอา บอกว่าไม่ให้อ่านแล้ว
เด๋วจะหมดรักตาลซะก่อน
แหม... มันจะหมดง่ายๆได้ไง อ่านไปขำไป
ท่าทางจะโดนล้อไปอีกนานแสนนาน






นี่ๆๆ เปิดไปหน้านึ เจอนี่ด้วยนะ
อยากแสกนให้ดูจัง
ไอที่แบบ เปนลูกศรชี้ไปสี่ทิศ
แล้วมีตัวอักษร แบบว่า "รัก ชอบ เกลียด เฉย"
แล้วก้อเอาชื่อเขากับชื่อเรามานับๆๆๆ ว่าจะตกลงที่รัก หรือชอบ
หรือเกลีด หรือเฉยน่ะ มีไคเคยเล่นมั้ย??
แต่ที่แน่ๆ น้องตาลของผม นับจริงจังมากเลย 55555
ท่าทางกะจะเอาไอหนุ่มนี้เปนคู่ชีวิต

"ชนม์นิภา พรมเลิศ"
"ปกรณ์ ศรีสวัสดิ์"

อิจฉาไอหนุ่มนี้จริง จริ๊งงง
เชื่อมั้ยว่า ปัจจุบันนี้ชียังคงมีรูปปกรณ์หยุ
แบบว่าลงทุนเอากล้องไปถ่ายที่โรงเรียน
แล้วเปนกล้องที่ต้องล้างฟิล์มออกมา
เข้าใจว่าตอนนั้นยังไม่มีดิจิตอล ถ้ามีคงเก็บรุปไว้ในคอม
เอาลงให้ดู ประกาศหาคนชื่อปกรณ์ไปในตัว
ถ้าไครู้จักคนชื่อนี้ ฝากบอกด้วยนะคับ
ว่าชนม์นิภาคิดถึง 5555555555
คุณเป็นผู้ชายคนที่ 6 ที่เธอตกหลุมรัก (เฉพาะในเล่มนี้ - -)


"คนที่เราชอบในห้องคือ รัชพล (อ้าว ปกรณ์ล่ะคะ)
ไม่รุ้นะว่าทำไมถึงชอบ (ไม่รู้จิงอ้ะ??)
รัชพลเป็นคนหน้าตาดีมากกก (กุรู้แระ - -)
ผิวสีแทน สูงเท่าๆเรานี่แหละ
รัชพลมีโรคประจำตัวคือ ดีซ่าน (กำ - -")
เราก้อไม่รุ้เหมือนกันว่าเป็นโรคอะไร (ก้อดีซ่านไง)
ตาของรัชพลเลยเป็นสีเหลือง (แต่ก้อยังหล่อล่ะสิ)
แต่ก่อนเราก้อชอบจตุพร (เห้ยๆ มาอีกคนแล้วว)
แต่จตุพรชอบสุนันทา (สม!!)
เราก้อไม่ว่าอะไร ก็เลยเลิกชอบ (จะไปว่าอะไรเขาด้ายยย)
เลยมาชอบรัชพลแทน (ง่ายขนาดนั้นเลยเนอะ)
เราไม่รู้หรอกว่ารัชพลรักเราบ้างรึเปล่า
ก็เราไม่สวยนี่นา (ขนาดไม่สวยยังสะสมซะขนาดนี้
ถ้ารู้ว่าตัวเองสวยป่านนี้สงสัยจัดปาร์ตี้ชายงามได้แล้วมั้งคับ)
สุนิตก้อชอบรัชพล (ท่าทางไอ้ตาเหลืองนี่จะหล่อมากแฮะ)
สุนิตบอกว่ารัชพลรักคนชื่อต่าย ม.1/1 (น่านน!! มีมาSpoilเว้ยเห้ย)
เราก้ออยากรู้ว่าเหมือนกันว่าต่ายเปนไค (จะไปตบเขาเหรอยะหล่อน)
สุนิตรักรัชพล แต่รัชพลรักใคร ต้องติดตามตอนต่อไป .."

รู้สึกว่าตอนปิ้กหยุ ม.1 เนี่ย
ยังปัญญาอ่อน เอ๋อๆ เปนเด็กเรียนหยุเลย
อาจจะเปนเพราะหยุ รร หญิงล้วน
เลยไม่โตวัยเหมือนเด็กผู้หญิงที่หยุโรงเรียนสหศึกษาแบบตาลล่ะมั้ง
ไม่เข้าใจเล้ยยย
ลองมาคิดดู ... เด็กผู้ชาย ม.1 ตัวเล็กๆ หัวเกรียนๆ เนี่ย
มันมองว่าหล่อได้แล้วเหรอ - -"

"วันนี้มีญาติมาด้วย ชื่ออะไรก้อไม่รู้
พี่น้อยบอกว่าจะติดต่อให้เรา
อี๋ ... ไม่เอาหรอก
เรามั่นคงในรักจะตายไป(กล้าพูดดดดดดดด)
ไม่รวนเรง่ายๆหรอก (ได้ข่าวว่าหลงมา 8 คนแล้วนะคะหล่อน)"


ยัง ... มันยังไม่จบแค่นี้
ยังมีแบบฉบับนางร้ายช่องเจ็ดด้วยนะครับ

"วันนี้วันคริสมาส สนุกดี
วันนี้เรายิ่งรักรัชพลเข้าไปใหญ่ (มันจะรู้ตัวบ้างมั้ยไอรัชพลเนี่ย)
แต่เรากลัวว่าจะเป็นรักสามเศร้า (น่านน)
เพราะรัชพลอาจจะชอบเพื่อนเรา
วันนี้เราเลยบอกไอลำ
(เพื่อนตาลชื่อลำ -*- ลำธารนะ ไม่ใช่คุณลำไยนั่นคนละคน)
"ลำ ถ้าเธอรักเราจริง ก็ห้ามยุ่งกับรัชพล" (น่าน!! มีขู่โว้ยย)
ที่เราพูดมันอาจจะเห็นแก่ตัวไปนิดนึง ก็ช่วยไม่ได้นะ
ก็เรารักรัชพลนี่นา รักเรามันเปนรักที่เห็นแก่ตัว
เป็นรักที่ต้องการครอบครอง (น่ากลัวจังวุ้ยเด็ก ม.1)
เรารู้สึกรักรัชพลมากขึ้นทุกๆวันแล้วสิ..."

แล้วครึ่งเล่มก้อมีแต่ชื่อรัชพลๆๆ
พอมาถึงวาเลนไทน์ มีแฟนใหม่ชื่อธัญ
แล้วก้อหลงรักจุ้ย ศุภชัย ปกรณ์ อรรถพล ฯลฯ
คือถ้าจะพิมพ์กันใหม่หมดจริงๆนี่
อาจจะมีเคืองได้ (เพราะแค่นี้ก้อคาดว่าศพจะไม่ค่อยสวยแล้วล่ะคับ)
ตอนนี้แอบพิมพ์เพราะตาลไม่หยุ
เด๋วกลับมาอ่านโดนลบได้ T___________T
ไคได้อ่านถือว่าโชคดีนะเนี่ย 555555555






อ้อๆ หน้าเกือบๆ สุดท้าย
มีแบบว่าปฎิญาณตนด้วยนะ
(เหมือน) จะเป็นคนดีแล้วว

"วันนี้โดนอาจารย์ขวัญเรือนด่าเรื่องเขียนโต๊ะ (กับลิขวิดล่ะสิ 55)
อาการปวดหัวเลยกำเริบ ไม่สบายใจเลยวันนี้น่ะ
ต่อไปเราจะปรับปรุงตัวเปนคนใหม่คือ ..

1. ไม่ใส่อารมณ์กับคนอื่น (ดีมากก)
ถ้าเค้าไม่ใส่อารมณ์กับเราก่อน (อ้าว!?!?)

2. อย่าเอาแต่ใจตัวเอง เช่น อยากยืมปากกาเพื่อน
เพื่อนไม่ให้ยืมแล้วด่า (- -" ไร้คำบรรยาย)

3. รับฟังคำตำหนิของคนอื่นซะบ้าง อย่านึกว่าตัวเองดีนัก (>.

เอามาใส่ไว้อีกที 555 ชอบง่ะ -0-
สำหรับคนที่ดูไม่ได้ ดาวโหลดคลิป





P